از این فرزاد کش فریاد

فرزاد کمانگر عزیز
عیدت مبارک

برای لبخند که امیر جوادی فر دوستش داشت

چه شبی بود شب آخر

شب آخر گلایه

شب آخر من و تو

منتظر برا سپیده

گفته بودی صبح فردا

همه چی یه چیز دیگست

همه چی سبز و قشنگه

پشت این سیاه سپیده ست

گفته بودی که من و تو

نمیریم دیگه از اینجا

همه ی خوبی و خورشید

سهم ما میشه همینجا

دیگه اون گوشه ی دنیا

برامون رویا نمیشه

دستتو میگیرم آروم

دستامون جدا نمیشه

هیشکی آخه نمیدونست

دیوه نقشه ها کشیده

واسه دستای من و تو

شمشیرو از رو کشیده

شمشیرش واسه من و تو

قصه ادامه داره

نمیخواد که یاد بگیره

حتی شب ستاره داره

دستای بی آبروشو

توی خون زده دوباره

پرچم قشنگ کاوه

پاره میشه باز دوباره

تو و من تو دود و آتیش

ته یک کوچه بن بست

گیر میفتیم صبح فردا

کی ته این کوچه رو بست؟

اینجا دیروز یه خیابون

اسمش آزادی ما بود

چرا امروز پر گرگه

اینجا دیروز مال ما بود

اون چشای سبز جادوت

 ماه اول تابستون

 ارث اون بهمن خونی

توی چله زمستون

یادمونه که کسی گفت 

خنجرا رو خوردیم از پشت

دیدیم امروز توی میدون

بازم سهراب رو پدر کشت

حالا اینجا تک و تنها

من و این دستای خالیم

فکر میکردی که تموم شد؟

نه هنو اول راهیم !

منو که یادت نرفته

من همونم که تو کُشتی

دوباره سر خیابون

میام از کوچه پشتی

و اینک سپیده دم

اشکان آزاد شد

اگه هستی

خداوند
 اگه هستی
اگه خدای اشکان هم هستی
از اون اوین خراب شده بیارش بیرون
چون فعلا از دست کس دیگه ای کاری بر نمیاد 

سال جوانمرگي تمام ميشود؟

سال ِ نو آمد سپاس ای جاودان


جان ِ ما سالی دگر کن شادمان

دور ِ گردون گرچه گــَــه هموار نیست

روز ِ نو ، امید ِ نو بخشایمان

Seshanbe mibinamet rafigh.

Green date !

سعادت آباد

تهران 

چشمهای توست که این همه باران دارد

Deltangidegi

دوباره ها

دوباره دستبند سبزم را می بندم

به ا.ن با عشق

در مصرف فحش صرفه جویی نکرده ام . تنها آن را هدفمند کردم عزیزم !

حضور پر شور

به علت همكاري بيش از حد مردم در طرح هدفمند كردن مردم ببخشيد يارانه ها ! دور تا دور ميدان آزادي با حضور خودجوش نيروي انتظامي و ميني بوس هاي  مخصوص حمل امت هميشه در صحنه و غيور ، پوشش داده شده بود.

رفتم سر مزار

رفتم شمال و رفتم سر مزار درختهاي سوخته ...

 شمال هنوز هم مي سوزد و درختها دارند نگاهمان مي كنند

خداحافظ رفيق

حامد هم دارد مي رود !
 و اين بغض لعنتي  هي روي سيبك گلوي آدميزاد بالا و پايين مي رود

oppppps !

داشتم برای دوست غیر ایرانیم  جنبش های صد سال اخیر ایران را نام میبردم.
سر آخر گفت : یعنی شما چهار بار قیام کردین  به خاطر مجلس ، نفت، زنان گرجی و تنباکو؟

من فقط قهوه رو فوت کردم!

هی تو !

آقا پسری که تو مترو جلوی من نشسته بودی و بلوز آبی یقه اسکی و شلوار دمپا کشاد جین پوشیده بودی و کیفت رو چپ راست انداخته بودی روی شونه و زیر ابرو برداشته بودی و  مرد چاقه کنار من داشت بر وبر نگات میکرد.
ببخشید که دستمال کاغذی نداشتم بدم بهت اشکاتو پاک کنی.

آغوش

بی ادعا ترین آغوش مال مادر نیست که او هم حتی از من لااقل بودنم را می خواهد.

بی ادعا ترین  تویی که از هجوم این همه آدم می شود به تو پناه بیاورم و بچه گربه ای بشوم و فرو بروم در آغوش امن تو  و حتی از من نمی خواهی که بمانم . بروی و بروم و باز بدانم که هستی.

تفاوت

چیزی ندارم

اما 

مثل تو 

 اینقدر ها هم بی همه چیز نشدم

احمتی نژات در میان خبرنگاران بعد از برگشت از سازمان ملل

من بودم حسن فرصت، علی رخصت، ممد پونصد رفتیم پیش مِیتی منگول، نامرد، دواخوری اولی رو خوردیم بسلامتی این‌وریا لول لول شدیم،دومی رو خوردیم بسلامتی اون‌وریا پاتیل پاتیل شدیم سومی رو اومدیم بخوریم میتی منگول ساقی شدگفت رتته گفتم عفتت پتته ...دس تو این جیب، دس تو اون جیب دسته‌زنجونی سفیدَه‌رو کشید کارتی‌مون کردحالا ما اینجا گفتیم زدیم، شومام بگین زدن، خوبیت نداره

آسیا به نوبت

اول از "میزان رای ملت است" گذشت

دوم از "مجلس در راس امور است" گذشت

از خمینی به آن بزرگیش با بولدزر رد شد.

سوم از روی تو میگذرد "سید علی"

نگی نگفتیم !